Tom 30 kolekcji "Polska literatura współczesna" (kontynuacja) - Teodor Parnicki „Tylko Beatrycze”
 

„Nie jestem ani historykiem, ani historiozofem, ani historiografem, ani nawet historiofilem. Można mnie nazwać historiomanem. A czym się zajmuję przez całe życie? Przetwarzaniem, a ściślej przekuwaniem historii w literaturę”.

Pierwszym większym utworem Teodora Parnickiego (1908 – 1988) była powieść sensacyjna „Trzy minuty po trzeciej”, drukowana w 1929 r. na łamach „Lwowskiego Kuriera Porannego”. Właściwą jego domeną stało się jednak powieściopisarstwo historyczne, któremu nadał zupełnie nowy kształt: „Ja nie jestem przeciwnikiem pokrzepiania serc. Ale uważam, że należy raczej pokrzepiać mózgi”. Dzieciństwo spędził w Rosji. Zanim poznał język polski, posługiwał się niemieckim i rosyjskim. W czasie wojny trafił do Jerozolimy, gdzie powstała powieść „Srebrne orły” (1944), następnie mieszkał w Meksyku, skąd powrócił do kraju w 1967 roku. Do jego najbardziej znanych powieści należą: „Słowo i ciało” (1960), trylogia „Twarz księżyca (1961, 1967) i „Tylko Beatrycze” (1962). Bohater tej powieści, wychowanek klasztoru cystersów wieleńskich, poszukując prawdy o ojcu, przemierza Polskę i Europę przełomu XIII i XIV wieku. Powieść jest zarazem rodzajem śledztwa i psychoanalizy.

Koszty przesyłki ponosi Polityka Spółdzielnia Pracy. Wysyłka nastąpi w ciągu 7 dni od zaksięgowania wpłaty, jednak nie wcześniej niż 5 listopada.
Uwaga! Nie ma możliwości dostawy poza granicę Polski tego towaru.