Tom 6  kolekcji "Współczesna literatura rosyjska" - Vladimir Nabokov „Zaproszenie na egzekucję”
 
 

„Bardzo śmiesznie jest umierać / kiedy żyć byś chciał..” – mógłby nucić Cyncynat C., jedyny więzień twierdzy w sennym miasteczku, czekający z dnia na dzień wykonania wyroku. Przypowieść o jego ostatnich dniach to nie „Zielona mila” prozą, głos w sprawie modelu prawa karnego czy próba nakreślenia psychologicznego portretu skazańca. Niekoniecznie również i nie w pierwszej kolejności jest to, jak chcieliby zaangażowani krytycy, „traktat antytotalitarny”, ukazujący koszmar ujednoliconego społeczeństwa zaszczuwającego niepokorne jednostki: oprawcy Cyncynata są banalni banalnością drobnomieszczańskiego salonu i używają różanej pomady, kosmetyku niebędącego w cenie u czekistów. Godny Flauberta pamflet na koszmar prowincji? Tak, może po trosze. Mistyczny traktat o wyzwoleniu duszy? Owszem, o ile takie traktaty pisują autorzy równie dalecy od chrześcijaństwa, co od buddyzmu.

„Zaproszenie na egzekucję” jest jednak przede wszystkim niezwykle wyrafinowaną  grą z czytelnikiem. Kiedy odbiorca tej prozy zorientuje się, że świat otaczający Cyncynata jest z papier-mâché, że to zbiór dekoracji z prowincjonalnego teatru? Kiedy zacznie dostrzegać pierwsze podsuwane mu przez autora tropy (aluzje literackie, określone brzmienie imion i toponimów, zastanawiające niekonsekwencje)? Kiedy zaś – odkryje, że tropy te są sfabrykowane i mają za cel jedynie uwiedzenie, zmylenie, wystrychnięcie na dudka czytelnika?

Vladimir Nabokov (1899 – 1977)  mógłby służyć za wzorzec obywatela „innej Rosji”: liberalnej, europejskiej i oświeconej. Wnuk i syn reformatorów  zaczynał swą edukację w majątku rodziców od lekcji tańca, fechtunku i francuskiego, by dokończyć ją jako ubogi emigrant w Cambridge. Lata 20. i 30. przeżył w Berlinie, pisząc po rosyjsku; uchodząc przed nazistami, oparł się aż w Stanach gdzie – jako jeden z bardzo niewielu emigrantów – z równym mistrzostwem zaczął tworzyć po angielsku.

Światu znany jest przede wszystkim jako autor skandalizującej „Lolity” (1955 r.).Powieść ta, jak wszystkie dzieła Nabokova, stanowiąca ciąg wariacji na temat miłości, obsesji, utraty, siły i bezradności wspomnienia, niosła w sobie mniej nieprzyzwoitości niż jedna strona dzisiejszego tygodnika dla nastolatek. Sukces „Lolity” pozwolił mu jednak na zakończenie dwudziestoletniej kariery wykładowcy na amerykańskich uczelniach, spędzenie ostatnich lat życia w szwajcarskim Montreux nad biurkiem, szachownicą i atlasem entomologicznym – i osiągnięcie w literaturze tego, czego w muzyce sięgnął Bach w „Sztuce fugi”.

Koszt przesyłki za pośrednictwem Poczty Polskiej wynosi 5 zł. Jeżeli całkowita wartość zamówienia wyniesie 40 zł  lub więcej, wówczas koszt przesyłki ponosi Polityka SP. Wysyłka nastąpi w ciągu 7 dni od zaksięgowania wpłaty.
Uwaga! Nie ma możliwości dostawy poza granicę Polski tego towaru.